[16:35:15] Onze zonen (9 en 11) maken het steeds gezelliger aan tafel maar eten dan niet of nauwelijks. Hun gesprekken (vaak tegen de slappe lach aan)overstemmen die van hun vader en mij en ze hebben eigenlijk geen tijd om te eten. Als wij klaar zijn hebben zij enkele happen gegeten en is de honger over. Vragen (op verschillende manieren)of ze rustig willen doen en gewoon willen gaan eten negeren ze of ze vergeten het na een minuutje weer. Gevolg is wel dat ze heel vaak na een tijdje toch weer honger krijgen en dat geeft ook weer problemen. Wie heeft er tips om het voor ons alle 4 gezellig te houden aan tafel ? Alvast bedankt, Emdee lees meer

[16:30:04] Hoi allemaal ik ben nieuw hier vind het leuk om met andere ouders te kletsen over onze puberkids. Hoe laat gaat jullie puber slapen door de week?? En mogen ze mobiel mee naaar boven?? Onze dochter is vijftien en een half die willen we echt om half elf in bed hebben zonder mobiel ze heeft een vriendje van bijna zestien dus er moet savonds nog heel wat af gewhatsappt worden tot onze ergenis het lijkt wel of ze met die mobieltjes vergroeid zijn. Ben benieuwd naar de mening van andere ouders. lees meer

[16:29:33] blackberrie? De titel geeft het al een beetje aan. Ik overweeg om over te stappen maar weet niet wat ik het best kan aanschaffen. Ik verwacht niet dat ik er veel mee zal internetten maar wel foto's maken en op internet plaatsen, bereikbaar zijn (weinig bellen, ben meer een sms verstuurder). Het lijkt me handig om tijdens een wandeling te kunnen zien hoeveel km je gewandeld hebt, in welk tempo enz, ook saldo checken tussendoor lijkt me handig evenals een gps want mijn gevoel voor richting is behoorlijk zwak. lees meer

[16:24:12] De persoon Jet Bussemaker, of beter gezegd: haar optreden als minister binnen de Nederlandse politieke arena, herinnert mij automatisch aan de bejegening die ik als schoolverlater heb ondervonden van één van mijn oudere zussen. ¨Al het persoonlijke is politiek¨ voegde zij mij bezwerend toe, terwijl zij mij een exemplaar van het Vrouwen Lijfboek in handen duwde bij één van haar bezoekjes aan mijn studentenkamer. Ik zat in het eerste jaar van mijn studie Geschiedenis en zij had mij wel vaker voorzien van wat extra educatief leesvoer. Leergierig als ik ben, stelde ik dit altijd zeer op prijs. Een zeker praktisch nut had haar voorlichting ook wel. Dat moet gezegd. Zelf had mijn zus nog maar kort tevoren een studie achter de rug in één van de sociale wetenschappen; t.w. die van de andragologie / andragogie / agogie. Reeds aan het begin van haar studie was zij lid geworden van de Communistische Partij Nederland (CPN). Tot ontsteltenis van mijn ouders; want toen zij nog thuis woonde, had zij zich nu juist nadrukkelijk gemanifesteerd als een actief lid van hun (Rooms-katholieke) kerk. Zodra zij door op kamers te gaan wonen onder het ouderlijk gezag vandaan kwam, ruilde zij de katholieke kerk echter onverbiddelijk in voor de zogeheten linkse kerk. Haar toewijding aan de communistische partij was al even groot, als vanouds die van mijn moeder aan de katholieke kerk. In haar fanatisme was zij onmiskenbaar een dochter van mijn moeder. Ook evenaarden zij elkaar in hun grondhouding naar mensen van buiten hun eigen club. Beiden waren, zacht uitgedrukt, weinig respectvol naar andersdenkenden. De arrogantie die zij aan de dag legden, kende bovendien een identieke verschijningsvorm: beiden stelden zichzelf onomwonden ten voorbeeld aan de rest van de vrouwspersonen in hun omgeving. Voor hen sprak het alleen maar voor zich om jezelf tot norm te verheffen. Zelf traden zij immers ook in de voetsporen van lichtende voorbeelden? Daar waar mijn moeder op voorbeeldige wijze het id lees meer

[15:41:55] Hallo, Vorig jaar heeft onze zoon voor het eerst astma aanvallen meegemaakt. Twee keer in korte tijd op de ehbo terecht gekomen en met veel ventolin en prednisol (oid) behandeld. Daarna onder behandeling bij een kinderlongarts gekomen. De diagnose was toen astma nav allergie voor graspollen maar afgelopen herfst en winter bleek hij toch nog medicijnen nodig te hebben omdat er steeds tijdens de controle toch nog een ontsteking bleek te zitten (soms zonder dat hij het merkte en soms wel gepaard met hoestbuien). Nu begint het hooikoorts seizoen weer en zijn we weer bezig met Symbicort. Steeds een kuurtje van 2 weken of 4 weken. De arts zegt dat we het zo maar zo goed mogelijk moeten proberen. En steeds hopen dat er tussen de kuurtjes ene periode van rust kan zitten. Nu had hij net een kuur afgerond en na 1 week kwamen de pollen en zijn we weer begonnen. Nu na anderhalve week - zag ik opeens een paar rode vlekjes op zijn bovenarm. van die puntjes die heel dicht bij elkaar zitten - geen blauwe plek. Toen ging ik even in de bijsluiter kijken - oh en daar wordt een mens niet blij van he? Nu weet ik even niet hoe ermee om te gaan. De arts doet er heel luchtig over (omdat ze weet dat er niet echt een alternatief is denk ik, en ze heeft erger gezien natuurlijk en relativeerd het dan). Maar ik vind het toch echt niet leuk om te zien dat hij steeds die medicijnen nodig heeft, en astma gaat nooit over. Hij is nu 8 jaar en nu een jaar met op en af aan de symbicort. En nu met die vlekjes erbij - die misschien niet gerelateerd zijn maartoch denk ik daar het eerste aan. Ten eerste valt het accepteren dat hij dit heeft me zwaar Ten tweede het managen ervan want hij voelt het zelf vaak ook niet en ik doe maar wat lijkt het (ik moet het ook nog leren - wanneer symbicort, hoeveel?) Ten derde steeds weer naar de dokter voor controle of bellen met vragen die ik heb (zoals nu: zal ik morgen meteen bellen, of wachten tot dinsdag? of gewoon wachten o lees meer

[15:26:02] Ik heb al heel lang last van een slechte adem. Aan de mondhygiene ligt het niet; deze is optimaal en ook de tongaanslag verwijder ik steeds. Ik merk ook vaak dat ik enigzins last van maag/darmen heb (ik heb altijd gevoelige maag/darmen en er is PDS vastgesteld) en dat ik dan vaak ook klachten krijg over mijn adem (van mijn naasten). Ik heb ook een middenrifsbreukje waar verder niks aan gedaan wordt. Ik vermoed dat het daardoor komt. Heeft iemand adviezen wat hieraan te doen? lees meer

[15:14:49] Zoals de titel al zegt is mijn partner gestopt met partneralimentatie te betalen. In eerste instantie dacht ik stik er maar in maar nu 3/4 jaar verder kom ik er toch wel achter dat mijn spaarpotje wat al niet zoveel meer was terug gaat lopen. Hoe pak ik het aan om het weer opgestart te krijgen? gr Jacky lees meer

[14:08:22] Help! Ik zie door de bomen het bos niet meer! Dochter van 12 heeft ineens een explosie van puistjes, vooral op haar voorhoofd. Nu was ik gisteren bij de drogist en ik dacht: ik neem wat voor haar mee. En dan komt de vraag: wat dan? Ze heeft geen extreem vette huid, vrij droog en nogal gevoelig voor het een en ander. Ze krijgt vrij snel eczeem. Qua voeding doet ze het goed: geen chocola, lust nauwelijks snoep of vette hap, veel groenten/fruit, alleen geen zuivel ivm koemelkallergie. Iemand tips? Of wat gebruiken jullie kinderen? lees meer

[13:11:31] wat doet dat met kinderen? Gaan ouders niet heel erg van hun eigen gemak uit als ze kinderen opleggen een aparte gaderobe te hebben omdat pa en ma anders ruzie krijgen over achtergebleven kleding en andere geldzaken? Is het echt zo moeilijk als ouder om je daaroverheen te zetten en een soort compromis te kunnen vinden op dat gebied? Kleding is zo iets eigens, ook voor kinderen. Naarmate ze groter worden ook steeds meer. Dat pikken ze toch op een bepaald moment ook niet meer? lees meer

[12:17:56] Ik kwam dit bericht tegen op nu.nl: http://www.nuzakelijk.nl/werk/3479780/sap-neemt-honderden-autisten.html Ik vroeg me af hoe jullie hier tegenaan kijken. Kom er zelf niet helemaal uit of ik dit nu positief of negatief zie. Het bedrijf heeft bedrijfseconomische redenen om dit te doen, maar ik vraag me toch af hoe dit in de praktijk vorm krijgt. Moeten sollicitanten een verklaring overleggen dat ze autist zijn? Moet je daar blij mee zijn? Wat vinden jullie? Groet, Sandra lees meer