[20:08:11] Onze zonen (9 en 11) maken het steeds gezelliger aan tafel maar eten dan niet of nauwelijks. Hun gesprekken (vaak tegen de slappe lach aan)overstemmen die van hun vader en mij en ze hebben eigenlijk geen tijd om te eten. Als wij klaar zijn hebben zij enkele happen gegeten en is de honger over. Vragen (op verschillende manieren)of ze rustig willen doen en gewoon willen gaan eten negeren ze of ze vergeten het na een minuutje weer. Gevolg is wel dat ze heel vaak na een tijdje toch weer honger krijgen en dat geeft ook weer problemen. Wie heeft er tips om het voor ons alle 4 gezellig te houden aan tafel ? Alvast bedankt, Emdee lees meer

[19:33:40] Wat ik je kan vertellen is hoe het bij ons ging. Mijn dochter liep weinig. Ging na een stukje lopen op de grond zitten of ging huilen. We hadden vaak de buggy mee als we weg gingen. Toen ze een jaar of 2,5 3 was werd ze vaak wakker. Huilen, zere benen, ze wees dan vanalles aan van enkel tot knie. Het kon soms wel een uur duren voor het afzakte en ze min of meer weer kon slapen. Uiteindelijk bij de kinderarts terecht gekomen, die vond niks bijzonders. Bij fysio ontdekte iemand dat ze hypermobiel was. Als je zoekt op hypermobiliteits syndroom kom je heel veel tegen. Ze is daarna bij de revalidatiearts terecht gekomen en die adviseerde haar te gaan turnen om een goede spieropbouw te krijgen. Sinds ze veel sport en daarbij krachttraingen doet met sporten gaat het bijna altijd pijnvrij Verstuurd met de Ouders Online iPhone app. lees meer

[19:24:11] Onze zoon is 14 en hij zit in de 3e van het gymnasium. Zij cijfers zijn in orde en hij gaat over met een goed rapport (zoals het er nu uitziet). Sinds vorig jaar heb ik het idee dat hij niet echt veel vrienden heeft op school. Daarbuiten is het geen probleem en hij heeft een leuke vriendenkring (mn via sport) en een redelijk druk sociaal leven. Omdat hij er zelf nooit zo'n punt van maakte hebben wij dat ook niet gedaan. Wel af en toe gevraagd hoe het gaat maar er waren geen alarmsignalen. Recent heeft hij echter aangegeven dat hij graag naar een andere school wil en het liefst naar de school waar zijn vrienden zitten. Nou vinden wij dat nogal een stap. De andere school heeft geen gymnasium en we vinden het ook zonde als hij dat zomaar loslaat. Uiteraard is het voor ons het belangrijkste dat hij happy is op school. Maar omdat hij verder sociaal goed functioneert twijfelen we enorm. Eigenlijk hopen we dat het weer overwaait. Dat gebeurt wel vaker bij hem: hij wissels snel van "passie" zeg maar. En hij heeft wel zo z'n "dingetjes". Hij heeft bijvoorbeeld een beetje de neiging tot zelfoverschatting en ik kan me voorstellen dat niet iedereen dat waardeert. Maar nu heeft hij toch min of meer z'n zinnen gezet op het veranderen van school. Inmiddels hebben we gesproken met de mentor, die er ook niet zo'n voorstander van is. Wij vinden het ook vanuit opvoedkundig oogpunt geen goed signaal om de mogelijkheid open te houden dat als je het ergens niet naar je zin hebt, je dan maar gewoon even van omgeving verandert. Wij vinden dat hij het in ieder geval nog een kans moet geven, ook omdat na de vakantie de klassen door elkaar gaan lopen ivm de profielkeuzes, en hij dan weer nieuwe mensen zal ontmoeten. Daar zitten vast ok leuke bij :-) Maar goed, dan is hij al over de helft van zijn schooltijd. Enfin, twijfels alom We zijn bang dat het een teleurstelling wordt omdat wij denken dat het probleem vooral in hemzelf zit. Wat vinden jullie? lees meer

[19:15:03] Mijn zoon is vorig jaar begonnen op het VO in een m/h brugklas. Hij deed het fantastisch en mocht dit schooljaar daarom in h2 beginnen. Hij haalde dit schooljaar tot nu toe alles erg krapjes. Maar dit laatste trimester (wat het zwaarst meetelt) krijgt hij steeds maar slechte cijfers terug met als gevolg dat hij nu ineens op zittenblijven staat. Op de school van onze kinderen houdt dat in dat je dan afstroomt en doubleren gebeurt bij hoge uitzondering (tja, volkskrantlijstjes etc, he?). Zoon klapt helemaal dicht bij de gedachte terug te moeten naar vmbo en het gevolg is nog slechtere cijfers daardoor. We hebben al gehad met de mentor over gehad dat wij meer zien in doubleren oa door jong gedrag van zoon, doordat hij zelf niet terug wil naar vmbo (is gepest daar, de pestkoppen zitten daar nog), weinig begeleiding ivm zijn adhd etc maar de mentor zegt dat de vergadering beslist en dat die zal kiezen voor vmbo. Iemand ideeen hoe we het kunnen ombuigen in koppie van zoon, als hij de rest goed haalt, bestaat er een redelijke kans dat hij nog regulier over kan? Iemand ideeen hoe we school toch kunnen overtuigen dat havo uiteindelijk beter is voor zoon? lees meer

[19:04:13] Ik kwam dit bericht tegen op nu.nl: http://www.nuzakelijk.nl/werk/3479780/sap-neemt-honderden-autisten.html Ik vroeg me af hoe jullie hier tegenaan kijken. Kom er zelf niet helemaal uit of ik dit nu positief of negatief zie. Het bedrijf heeft bedrijfseconomische redenen om dit te doen, maar ik vraag me toch af hoe dit in de praktijk vorm krijgt. Moeten sollicitanten een verklaring overleggen dat ze autist zijn? Moet je daar blij mee zijn? Wat vinden jullie? Groet, Sandra lees meer

[17:16:32] Ik ben anderhalve maand geleden met Cerazette in de hoop niet meer ongesteld te worden. Sinds de eerste week heb ik constant last van spotting en bloedverlies. Ik begin het een beetje zat te worden. Moet ik nog even doorzetten of is deze pil gewoonweg niet geschikt voor mij? Is het met de Mirena spiraal ook mogelijk constant bloedverlies te hebben? Verder geen last van bijwerkingen van Cerazette.... lees meer

[16:08:27] De persoon Jet Bussemaker, of beter gezegd: haar optreden als minister binnen de Nederlandse politieke arena, herinnert mij automatisch aan de bejegening die ik als schoolverlater heb ondervonden van één van mijn oudere zussen. ¨Al het persoonlijke is politiek¨ voegde zij mij bezwerend toe, terwijl zij mij een exemplaar van het Vrouwen Lijfboek in handen duwde bij één van haar bezoekjes aan mijn studentenkamer. Ik zat in het eerste jaar van mijn studie Geschiedenis en zij had mij wel vaker voorzien van wat extra educatief leesvoer. Leergierig als ik ben, stelde ik dit altijd zeer op prijs. Een zeker praktisch nut had haar voorlichting ook wel. Dat moet gezegd. Zelf had mijn zus nog maar kort tevoren een studie achter de rug in één van de sociale wetenschappen; t.w. die van de andragologie / andragogie / agogie. Reeds aan het begin van haar studie was zij lid geworden van de Communistische Partij Nederland (CPN). Tot ontsteltenis van mijn ouders; want toen zij nog thuis woonde, had zij zich nu juist nadrukkelijk gemanifesteerd als een actief lid van hun (Rooms-katholieke) kerk. Zodra zij door op kamers te gaan wonen onder het ouderlijk gezag vandaan kwam, ruilde zij de katholieke kerk echter onverbiddelijk in voor de zogeheten linkse kerk. Haar toewijding aan de communistische partij was al even groot, als vanouds die van mijn moeder aan de katholieke kerk. In haar fanatisme was zij onmiskenbaar een dochter van mijn moeder. Ook evenaarden zij elkaar in hun grondhouding naar mensen van buiten hun eigen club. Beiden waren, zacht uitgedrukt, weinig respectvol naar andersdenkenden. De arrogantie die zij aan de dag legden, kende bovendien een identieke verschijningsvorm: beiden stelden zichzelf onomwonden ten voorbeeld aan de rest van de vrouwspersonen in hun omgeving. Voor hen sprak het alleen maar voor zich om jezelf tot norm te verheffen. Zelf traden zij immers ook in de voetsporen van lichtende voorbeelden? Daar waar mijn moeder op voorbeeldige wijze het id lees meer

[16:05:36] Ik heb al heel lang last van een slechte adem. Aan de mondhygiene ligt het niet; deze is optimaal en ook de tongaanslag verwijder ik steeds. Ik merk ook vaak dat ik enigzins last van maag/darmen heb (ik heb altijd gevoelige maag/darmen en er is PDS vastgesteld) en dat ik dan vaak ook klachten krijg over mijn adem (van mijn naasten). Ik heb ook een middenrifsbreukje waar verder niks aan gedaan wordt. Ik vermoed dat het daardoor komt. Heeft iemand adviezen wat hieraan te doen? lees meer

[15:46:07] blackberrie? De titel geeft het al een beetje aan. Ik overweeg om over te stappen maar weet niet wat ik het best kan aanschaffen. Ik verwacht niet dat ik er veel mee zal internetten maar wel foto's maken en op internet plaatsen, bereikbaar zijn (weinig bellen, ben meer een sms verstuurder). Het lijkt me handig om tijdens een wandeling te kunnen zien hoeveel km je gewandeld hebt, in welk tempo enz, ook saldo checken tussendoor lijkt me handig evenals een gps want mijn gevoel voor richting is behoorlijk zwak. lees meer

[15:12:19] Hoi allemaal ik ben nieuw hier vind het leuk om met andere ouders te kletsen over onze puberkids. Hoe laat gaat jullie puber slapen door de week?? En mogen ze mobiel mee naaar boven?? Onze dochter is vijftien en een half die willen we echt om half elf in bed hebben zonder mobiel ze heeft een vriendje van bijna zestien dus er moet savonds nog heel wat af gewhatsappt worden tot onze ergenis het lijkt wel of ze met die mobieltjes vergroeid zijn. Ben benieuwd naar de mening van andere ouders. lees meer