[01:23:56] De persoon Jet Bussemaker, of beter gezegd: haar optreden als minister binnen de Nederlandse politieke arena, herinnert mij automatisch aan de bejegening die ik als schoolverlater heb ondervonden van één van mijn oudere zussen. ¨Al het persoonlijke is politiek¨ voegde zij mij bezwerend toe, terwijl zij mij een exemplaar van het Vrouwen Lijfboek in handen duwde bij één van haar bezoekjes aan mijn studentenkamer. Ik zat in het eerste jaar van mijn studie Geschiedenis en zij had mij wel vaker voorzien van wat extra educatief leesvoer. Leergierig als ik ben, stelde ik dit altijd zeer op prijs. Een zeker praktisch nut had haar voorlichting ook wel. Dat moet gezegd. Zelf had mijn zus nog maar kort tevoren een studie achter de rug in één van de sociale wetenschappen; t.w. die van de andragologie / andragogie / agogie. Reeds aan het begin van haar studie was zij lid geworden van de Communistische Partij Nederland (CPN). Tot ontsteltenis van mijn ouders; want toen zij nog thuis woonde, had zij zich nu juist nadrukkelijk gemanifesteerd als een actief lid van hun (Rooms-katholieke) kerk. Zodra zij door op kamers te gaan wonen onder het ouderlijk gezag vandaan kwam, ruilde zij de katholieke kerk echter onverbiddelijk in voor de zogeheten linkse kerk. Haar toewijding aan de communistische partij was al even groot, als vanouds die van mijn moeder aan de katholieke kerk. In haar fanatisme was zij onmiskenbaar een dochter van mijn moeder. Ook evenaarden zij elkaar in hun grondhouding naar mensen van buiten hun eigen club. Beiden waren, zacht uitgedrukt, weinig respectvol naar andersdenkenden. De arrogantie die zij aan de dag legden, kende bovendien een identieke verschijningsvorm: beiden stelden zichzelf onomwonden ten voorbeeld aan de rest van de vrouwspersonen in hun omgeving. Voor hen sprak het alleen maar voor zich om jezelf tot norm te verheffen. Zelf traden zij immers ook in de voetsporen van lichtende voorbeelden? Daar waar mijn moeder op voorbeeldige wijze het id lees meer

[00:07:31] Onze zoon is 14 en hij zit in de 3e van het gymnasium. Zij cijfers zijn in orde en hij gaat over met een goed rapport (zoals het er nu uitziet). Sinds vorig jaar heb ik het idee dat hij niet echt veel vrienden heeft op school. Daarbuiten is het geen probleem en hij heeft een leuke vriendenkring (mn via sport) en een redelijk druk sociaal leven. Omdat hij er zelf nooit zo'n punt van maakte hebben wij dat ook niet gedaan. Wel af en toe gevraagd hoe het gaat maar er waren geen alarmsignalen. Recent heeft hij echter aangegeven dat hij graag naar een andere school wil en het liefst naar de school waar zijn vrienden zitten. Nou vinden wij dat nogal een stap. De andere school heeft geen gymnasium en we vinden het ook zonde als hij dat zomaar loslaat. Uiteraard is het voor ons het belangrijkste dat hij happy is op school. Maar omdat hij verder sociaal goed functioneert twijfelen we enorm. Eigenlijk hopen we dat het weer overwaait. Dat gebeurt wel vaker bij hem: hij wissels snel van "passie" zeg maar. En hij heeft wel zo z'n "dingetjes". Hij heeft bijvoorbeeld een beetje de neiging tot zelfoverschatting en ik kan me voorstellen dat niet iedereen dat waardeert. Maar nu heeft hij toch min of meer z'n zinnen gezet op het veranderen van school. Inmiddels hebben we gesproken met de mentor, die er ook niet zo'n voorstander van is. Wij vinden het ook vanuit opvoedkundig oogpunt geen goed signaal om de mogelijkheid open te houden dat als je het ergens niet naar je zin hebt, je dan maar gewoon even van omgeving verandert. Wij vinden dat hij het in ieder geval nog een kans moet geven, ook omdat na de vakantie de klassen door elkaar gaan lopen ivm de profielkeuzes, en hij dan weer nieuwe mensen zal ontmoeten. Daar zitten vast ok leuke bij :-) Maar goed, dan is hij al over de helft van zijn schooltijd. Enfin, twijfels alom We zijn bang dat het een teleurstelling wordt omdat wij denken dat het probleem vooral in hemzelf zit. Wat vinden jullie? lees meer

[gisteren] Ik zoek een kindvriendelijke rustieke camping. Mooie natuur, lekker zwemmen voor de kinderen (6, 8 en 10 jaar oud). Een meer zou fijn zijn. Zwembad ook welkom. Het zijn ondernemende donderstenen die geen gevaar zien, dus ook veilig voor kids graag, dan heb ik ook een beetje rust.... Ikzelf hou niet van te drukke campings dus graag ook niet te groot. Help want ik zie teveel campings en welke is nou echt leuk.... Veel kinderen zodat ze samen kunnen spelen. We houden allemaal van de natuur. Mooie omgeving. Iemand een idee? lees meer

[gisteren] Ik ben anderhalve maand geleden met Cerazette in de hoop niet meer ongesteld te worden. Sinds de eerste week heb ik constant last van spotting en bloedverlies. Ik begin het een beetje zat te worden. Moet ik nog even doorzetten of is deze pil gewoonweg niet geschikt voor mij? Is het met de Mirena spiraal ook mogelijk constant bloedverlies te hebben? Verder geen last van bijwerkingen van Cerazette.... lees meer

[gisteren] Zoals de titel al zegt is mijn partner gestopt met partneralimentatie te betalen. In eerste instantie dacht ik stik er maar in maar nu 3/4 jaar verder kom ik er toch wel achter dat mijn spaarpotje wat al niet zoveel meer was terug gaat lopen. Hoe pak ik het aan om het weer opgestart te krijgen? gr Jacky lees meer

[gisteren] Hoi allen, Onze dochter zit in 2VMBO-T en moet voor aankomend jaar al een (voorlopige, maar toch met consequenties) profiel kiezen. Waar wij tegenaan lopen: - ze wil de mogelijkheid doorstromen naar de HAVO open houden. - Het lijkt alsof school (of wellicht wel alle scholen) doorstromen van VMBO-T naar HAVO niet meer zo zien zitten (liever eerst MBO en daarna evt. HBO). - Dochter voelt zich niet zo thuis tussen de VMBO-T meiden (laat puberen, verlegen enz). Maar goed, ze moet dat sowieso toch eerst afmaken. - Dochter heeft hersens genoeg om HAVO te doen, maar..... laat dingen ook snel waaien, is makkelijk. Vandaar ook na brugklas naar VMBO-T. - HAVO is voor ons helemaal geen must, we zien het wel, hangt ook af van examen resultaten en wensen tegen die tijd. Maar zij (en dus ook wij) willen wel de mogelijkheid om het open te houden. - Dochter is een meer béta kind (ri. natuur), en daar lijken ook de problemen te liggen met vakkenkeuze. Het lijkt alsof richting eco meer voor de hand ligt (en dat gaat het zeker niet worden). Wie weet meer, heeft ervaring? Gr. Bibi lees meer

[gisteren] We hebben 2 kinderen op de middelbare school in de 1e en 3e klas. Het valt me al 3 jaar op dat de laatste schoolboeken voor de zomer zo ontzettend vol zitten. Dochter moet nu nog een film maken voor Frans, een boek lezen voor Engels, een presentatie over beleggen voor economie en nog veel meer. Deze dingen kosten erg veel tijd en komt naast het gewone huiswerk. Onze zoon moet nu nog een werkstuk maken voor gym over gezondheid, een spreekbeurt doen voor Engels en een presentatie maken over een natuurrampen voor aardrijkskunde. Op zich allemaal nuttig en leerzaam, maar waarom nu? Ik merk dat mijn kinderen hier echt een beetje van in de stress schieten. Ook blijft er weinig tijd over om te werken voor de Toetsweek die over 4 weken begint. Hoe is dit op andere scholen? Hier is het ook voor de kerst zo druk. Alsof docenten ineens bedenken dat er nog iets moet gebeuren of cijfers nodig hebben. Dochter heeft wat moeite met de talen en docenten gaven aan dat ze veel moet oefenen met teksten. Wanneer dan? Dagen zitten zo vol? Haar bijles docent vindt het ook allemaal wel erg veel. Heeft het zin om mijn klacht of kritiek op school neer te leggen? En zo ja, bij wie dan? lees meer

[gisteren] Kijk in de rubriek vraag en aanbod. Het gaat om een moeder die hulp nodig heeft met kleding voor haar drie kinderen. Voor de oudste twee (jongens) is al een voorraadje gevonden hoewel maat 158 en groter nog welkom is. Voor het meisje is nog niets gevonden via OOL. Wie helpt? lees meer

[gisteren] Onze zonen (9 en 11) maken het steeds gezelliger aan tafel maar eten dan niet of nauwelijks. Hun gesprekken (vaak tegen de slappe lach aan)overstemmen die van hun vader en mij en ze hebben eigenlijk geen tijd om te eten. Als wij klaar zijn hebben zij enkele happen gegeten en is de honger over. Vragen (op verschillende manieren)of ze rustig willen doen en gewoon willen gaan eten negeren ze of ze vergeten het na een minuutje weer. Gevolg is wel dat ze heel vaak na een tijdje toch weer honger krijgen en dat geeft ook weer problemen. Wie heeft er tips om het voor ons alle 4 gezellig te houden aan tafel ? Alvast bedankt, Emdee lees meer

[gisteren] Wat ik je kan vertellen is hoe het bij ons ging. Mijn dochter liep weinig. Ging na een stukje lopen op de grond zitten of ging huilen. We hadden vaak de buggy mee als we weg gingen. Toen ze een jaar of 2,5 3 was werd ze vaak wakker. Huilen, zere benen, ze wees dan vanalles aan van enkel tot knie. Het kon soms wel een uur duren voor het afzakte en ze min of meer weer kon slapen. Uiteindelijk bij de kinderarts terecht gekomen, die vond niks bijzonders. Bij fysio ontdekte iemand dat ze hypermobiel was. Als je zoekt op hypermobiliteits syndroom kom je heel veel tegen. Ze is daarna bij de revalidatiearts terecht gekomen en die adviseerde haar te gaan turnen om een goede spieropbouw te krijgen. Sinds ze veel sport en daarbij krachttraingen doet met sporten gaat het bijna altijd pijnvrij Verstuurd met de Ouders Online iPhone app. lees meer