[20:58:57] De persoon Jet Bussemaker, of beter gezegd: haar optreden als minister binnen de Nederlandse politieke arena, herinnert mij automatisch aan de bejegening die ik als schoolverlater heb ondervonden van één van mijn oudere zussen. ¨Al het persoonlijke is politiek¨ voegde zij mij bezwerend toe, terwijl zij mij een exemplaar van het Vrouwen Lijfboek in handen duwde bij één van haar bezoekjes aan mijn studentenkamer. Ik zat in het eerste jaar van mijn studie Geschiedenis en zij had mij wel vaker voorzien van wat extra educatief leesvoer. Leergierig als ik ben, stelde ik dit altijd zeer op prijs. Een zeker praktisch nut had haar voorlichting ook wel. Dat moet gezegd. Zelf had mijn zus nog maar kort tevoren een studie achter de rug in één van de sociale wetenschappen; t.w. die van de andragologie / andragogie / agogie. Reeds aan het begin van haar studie was zij lid geworden van de Communistische Partij Nederland (CPN). Tot ontsteltenis van mijn ouders; want toen zij nog thuis woonde, had zij zich nu juist nadrukkelijk gemanifesteerd als een actief lid van hun (Rooms-katholieke) kerk. Zodra zij door op kamers te gaan wonen onder het ouderlijk gezag vandaan kwam, ruilde zij de katholieke kerk echter onverbiddelijk in voor de zogeheten linkse kerk. Haar toewijding aan de communistische partij was al even groot, als vanouds die van mijn moeder aan de katholieke kerk. In haar fanatisme was zij onmiskenbaar een dochter van mijn moeder. Ook evenaarden zij elkaar in hun grondhouding naar mensen van buiten hun eigen club. Beiden waren, zacht uitgedrukt, weinig respectvol naar andersdenkenden. De arrogantie die zij aan de dag legden, kende bovendien een identieke verschijningsvorm: beiden stelden zichzelf onomwonden ten voorbeeld aan de rest van de vrouwspersonen in hun omgeving. Voor hen sprak het alleen maar voor zich om jezelf tot norm te verheffen. Zelf traden zij immers ook in de voetsporen van lichtende voorbeelden? Daar waar mijn moeder op voorbeeldige wijze het id lees meer

[20:30:48] wat doet dat met kinderen? Gaan ouders niet heel erg van hun eigen gemak uit als ze kinderen opleggen een aparte gaderobe te hebben omdat pa en ma anders ruzie krijgen over achtergebleven kleding en andere geldzaken? Is het echt zo moeilijk als ouder om je daaroverheen te zetten en een soort compromis te kunnen vinden op dat gebied? Kleding is zo iets eigens, ook voor kinderen. Naarmate ze groter worden ook steeds meer. Dat pikken ze toch op een bepaald moment ook niet meer? lees meer

[20:19:05] Help! Ik zie door de bomen het bos niet meer! Dochter van 12 heeft ineens een explosie van puistjes, vooral op haar voorhoofd. Nu was ik gisteren bij de drogist en ik dacht: ik neem wat voor haar mee. En dan komt de vraag: wat dan? Ze heeft geen extreem vette huid, vrij droog en nogal gevoelig voor het een en ander. Ze krijgt vrij snel eczeem. Qua voeding doet ze het goed: geen chocola, lust nauwelijks snoep of vette hap, veel groenten/fruit, alleen geen zuivel ivm koemelkallergie. Iemand tips? Of wat gebruiken jullie kinderen? lees meer

[19:41:13] Man en ik zouden wel eens weer een weekendje met zijn tweeën weg willen, onze zoons zijn 16 en 14 en zelfstandig genoeg. Toch vraag ik me af of de jongste net nog niet te jong is om samen met zijn oudere broer een weekend alleen thuis te zijn. Om te beginnen zouden we wel in de buurt willen blijven of eerst een nachtje. Wat vinden jullie, kan dit al of beter nog een paar jaar wachten? lees meer

[18:08:17] Ik ga met een vriendin naar New York en we zoeken een leuk hotel (bij voorkeur niet te duur), en het liefst in The Village of Soho. Wie heeft toevallig leuke tips daarvoor? Als je een leuk hotel in een andere wijk weet, houden we ons ook aanbevolen. Wil je dan de wijk vermelden? lees meer

[18:05:29] Mijn dochter viert haar 12e verjaardag en wil na het eten een film kijken maar heeft geen idee welke. Wat ze wil is: "lachen". Vorig jaar keken de meiden Alles Is Liefde, dat vonden ze nog best ingewikkeld maar ook heel leuk. Wie weet er een fijne meidenfilm die ik kan huren? Ik denk dat een vrolijke romantische komedie het wel goed zal doen. Dank en groet, Lou lees meer

[17:59:27] Ik wilde net hetzelfde vragen als Lou hierboven maar dan voor mijn zoon van 12. Welke films zouden leuk zijn voor filmavondje voor een groepje jongens uit de brugklas? Bij recente films ben ik altijd bang dat veel kinderen 'm al gezien hebben. En films die ik nog van vroeger ken, blijken soms toch te oubollig. Hoewel Back To The Future bij mijn kinderen wel in de smaak viel (maar die kent mijn zoon dus al). lees meer

[17:14:38] Nee, ik heb er niets nieuws over te melden. Ben ondanks dat het te verwachten was, shocked dat ze echt niet meer leven. De vragen hoe hun laatste momenten zijn geweest, of ze geleden hebben en bang zijn geweest, hoe de moeder hier ooit overheen moet komen en hoe je als ouder het over je hart kunt verkrijgen je eigen kind om te brengen, laten me niet los. Ik vind dat het onderwerp over Julian en Ruben niet mag ondergaan in andere discussies, en dacht: ik zet een nieuwe topic neer, voor iedereen die wil reageren. lees meer

[16:44:58] Hallo, Vorig jaar heeft onze zoon voor het eerst astma aanvallen meegemaakt. Twee keer in korte tijd op de ehbo terecht gekomen en met veel ventolin en prednisol (oid) behandeld. Daarna onder behandeling bij een kinderlongarts gekomen. De diagnose was toen astma nav allergie voor graspollen maar afgelopen herfst en winter bleek hij toch nog medicijnen nodig te hebben omdat er steeds tijdens de controle toch nog een ontsteking bleek te zitten (soms zonder dat hij het merkte en soms wel gepaard met hoestbuien). Nu begint het hooikoorts seizoen weer en zijn we weer bezig met Symbicort. Steeds een kuurtje van 2 weken of 4 weken. De arts zegt dat we het zo maar zo goed mogelijk moeten proberen. En steeds hopen dat er tussen de kuurtjes ene periode van rust kan zitten. Nu had hij net een kuur afgerond en na 1 week kwamen de pollen en zijn we weer begonnen. Nu na anderhalve week - zag ik opeens een paar rode vlekjes op zijn bovenarm. van die puntjes die heel dicht bij elkaar zitten - geen blauwe plek. Toen ging ik even in de bijsluiter kijken - oh en daar wordt een mens niet blij van he? Nu weet ik even niet hoe ermee om te gaan. De arts doet er heel luchtig over (omdat ze weet dat er niet echt een alternatief is denk ik, en ze heeft erger gezien natuurlijk en relativeerd het dan). Maar ik vind het toch echt niet leuk om te zien dat hij steeds die medicijnen nodig heeft, en astma gaat nooit over. Hij is nu 8 jaar en nu een jaar met op en af aan de symbicort. En nu met die vlekjes erbij - die misschien niet gerelateerd zijn maartoch denk ik daar het eerste aan. Ten eerste valt het accepteren dat hij dit heeft me zwaar Ten tweede het managen ervan want hij voelt het zelf vaak ook niet en ik doe maar wat lijkt het (ik moet het ook nog leren - wanneer symbicort, hoeveel?) Ten derde steeds weer naar de dokter voor controle of bellen met vragen die ik heb (zoals nu: zal ik morgen meteen bellen, of wachten tot dinsdag? of gewoon wachten o lees meer

[16:22:24] Ik heb al heel lang last van een slechte adem. Aan de mondhygiene ligt het niet; deze is optimaal en ook de tongaanslag verwijder ik steeds. Ik merk ook vaak dat ik enigzins last van maag/darmen heb (ik heb altijd gevoelige maag/darmen en er is PDS vastgesteld) en dat ik dan vaak ook klachten krijg over mijn adem (van mijn naasten). Ik heb ook een middenrifsbreukje waar verder niks aan gedaan wordt. Ik vermoed dat het daardoor komt. Heeft iemand adviezen wat hieraan te doen? lees meer